Sjamanisme
 
...betekent ervaren. Je eigen ervaring staat centraal. Dit wil zeggen dat je de persoon die je bent in verbinding brengt met de helende krachten, de magie van de natuur en het mysterie van het leven. Je leert omgaan met je eigen helende vermogens, je dromen en je creativiteit.

Ik geef hieronder een weergave van de eerste keer dat ik naar de maanceremonie ging:

Tja, en daar ging ik dan mee naar de maanceremonie. Nieuwsgierig, want ik wist niet wat het inhield. "Ervaar maar, voel maar, kijk maar wat het met je doet. Oh ja, enne je doet maar gewoon mee… Meedoen, ervaren??? Moet je net tegen mij zeggen, daar word ik alleen nog maar nieuwsgieriger van… Na 2 maanceremonies gemist te hebben vanwege andere "verplichtingen" kon ik dan eindelijk mee…

De locatie was mooi gelegen, het is een gebouwtje van de plaatselijke scouting tussen de bossen met daarachter een vuurplaats voor een kampvuur. Het gedeelte voor de pauze wordt binnen gedaan, het gedeelte erna buiten bij het kampvuur.

De groep wordt geleid door Peter en Hanneke.

Voor de ceremonie begon hebben Peter en Hanneke zich de ruimte 'eigen' gemaakt door het neerleggen van hun eigen spullen in een cirkel in het midden van de ruimte en het smudgen ervan. In de cirkel zag ik een regenboog, stenen, kaarsjes, ratels, en vooral mooie verenvleugels waarmee gesmudged kon worden maar daarover later… Rondom de cirkel in het midden werden stoelen neergezet waarop de teksten van de liedjes werden neergelegd. Hm… zingen, liedjes??? Niet echt mijn ding, ik zie wel of ik hieraan meedoe…

Wat ik fijn vond was dat Hanneke een korte uitleg deed over het doel van de maanceremonie en daarbij een korte uitleg gaf. Er werd dus rekening gehouden met de 2 nieuwelingen en dat voelde heel erg fijn. Ze vertelde dat er 13 manen in een jaar zijn en dat de maan staat voor de stammoeder. Als je de lessen volgt van het medicijnwiel, werk je aan transformatie. Daardoor maak je stappen voor heling - op welk niveau dan ook - binnen jezelf, wat leidt tot begrip en innerlijke vrede. Ze voegde er aan toe, dat als alle mensen zich op dit pad zouden begeven, er pas echt begonnen kon worden met wereldvrede.

Iedere maanstand staat weer voor een ander onderwerp. Het onderwerp van deze maan was: "Wandelt rechtop vrouw". Dit onderwerp staat voor leiding geven, vernieuwing, volharding en de bewaker van de innerlijke kracht.

We begonnen met het lichtritueel. Er werd een kaarsje aangestoken om de vlam in je hart te ontsteken. Je kon vragen om hulp; ik nodigde mijn eigen geesthelper uit (en zo werd het voor mij extra gezellig)… Er werd een lied bij gezongen, ik verbaasde mezelf nog het meest door nog voluit mee te zingen ook…

Er volgde een healing ronde, waarbij iedereen een healing kreeg van Peter of Hanneke. Mijn ervaring hiermee kan ik gaan vertellen, maar ik wil dit liever voor mezelf houden. Ik voelde me hier wel prettig bij.

Hierna werd een visualisatie gedaan; dit werd een reis door je innerlijk met als doel de regie van je eigen leven op te nemen. Het leven is een leerproces, dus je trekt je lessen uit je eerdere ervaringen (hetzij positieve dan wel negatieve). Als je er vanuit gaat dat gedachten krachten zijn, kun je zelf je leven regisseren door die gedachten op een positieve manier aan te sturen. Deze reis wordt gezien als een reiniging en heling voor jezelf, en precies zo heb ik het ervaren…

Ik zal niet al teveel uitweiden over mijn reis omdat het anders een compleet boekwerk word - bovendien was het mijn persoonlijke ervaring, en die van jou kan heel anders zijn - maar neem maar van me aan dat ik het een superervaring vond… Wat ik wel opmerkelijk vond, was dat ik iedere keer al een paar stappen vooruit was op de suggesties die werden gedaan door Peter, maar ik was de enige niet die avond.

De reiservaringen werden gedeeld in de groep, ik vond het een mooi proces. Je deelde wat je kwijt wilde en het was goed zo…

Smudgen
Tja, en dan komen we nu bij het gedeelte wat door sommige mensen als prettig wordt ervaren en door anderen als iets minder… Er is een schelp gevuld met salie, dat wordt aangestoken en daar krijg je een ongelofelijke hoeveelheid rook en geur van. Peter en Hanneke hadden gedacht eens goed uit te pakken deze avond - hun schelpen waren goed gevuld - dus binnen no-time stond de hele ruimte vol met rook (gelukkig waren er geen rookmelders daar). De bedoeling van smudgen is dat je aura gereinigd wordt van negatieve energieën. Je staat van top tot teen middenin de salierook die met een verenvleugel naar je toe wordt gewuifd. Ik vond het fijn en voelde me er goed bij en vind salie lekker, maar er werd ook behoorlijk gehoest…

Na lichtlied 2 kon je een emotie van jezelf op papier schrijven. Later bij het vuur buiten mocht je dat verbranden om zo die emotie te transformeren.

Pauze… en zelfs na het smudgen, kon ik het nog opbrengen om buiten te gaan roken…

Er volgde een uitleg over het vuur en het aansteken ervan. Waar het in het kort op neerkomt, is dat vuur wordt gezien en ervaren als heilig en helend. Daarna werd er een vuurlied gezongen om de kracht van het vuur aan te wakkeren, en inderdaad het trok aan als een tierelier. Ik vond het prachtig om te zien; een volle maan boven je, en vuurspetters tot hoog in de bomen. Er werd rond het vuur gelopen en gezongen, de papiertjes met de emoties erop werden verbrand en er werd behoorlijk intensief getrommeld door Peter en Manon… De trommels worden gebruikt om door de trillingen daarvan de emoties los te laten, en stil te staan bij je transformatieproces…

En na dit alles??? Chocomelk met slagroom en genieten van de stilte, de warmte en het knappen van het vuur en de
Maangodin die boven me schijnt…

Twee weken later…
Nu ik de ervaring een tijdje heb laten bezinken kan ik voor mezelf goed plaatsen wat ik ervan vind.

De nacht na de ceremonie heb ik hooguit 2 uurtjes geslapen. Ik was heel erg helder en zat vol energie. Ken je het Duracell konijntje??? Ik dacht dat ik wel een Irish Coffee kon drinken om lekker te slapen, dat was niet zo'n goed plan…Normaal gesproken ben ik geen groepsmens en kan ik me behoorlijk onwennig voelen als ik in een bestaande groep terecht kom. Ik ben gek op zingen, maar de kleuterschool heb ik al jaren achter de rug, als je begrijpt wat ik bedoel… Maar… wat vond ik het leuk en wat voelde het goed, alles ging gewoon vanzelf. Ik heb deze avond als bijzonder waardevol ervaren. Er waren voor mij geen ongemakkelijke momenten en er was geen seconde van twijfel aan de oprechte intenties en belangstelling van de anderen. Ik werd warm verwelkomd en had het gevoel er gewoon bij te horen alsof ik er al jaren kwam.

Het verslag hierboven is vanuit mijzelf geschreven en - op de beschrijving van de rituelen na - absoluut niet objectief. Mijn ervaring is de jouwe niet - gelukkig maar - want iedere ervaring is net als ieder mens uniek. Wat ik met je wil delen, is het gevoel te mogen zijn wie je bent en het uitdrukken van emoties door het meedoen en ervaren van rituelen.

Net zo nieuwsgierig geworden als ik was? Je bent welkom en voor info kun je mailen via de site www.stichtingatlantica.nl

Mitakuye oyasin (voor al mijn verwanten)